Sayfalar

askerime mektuplar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
askerime mektuplar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

19 Temmuz 2010 Pazartesi

HOŞGELDİN DÜNYAMA TEKRAR...

Bugün oğluşumu almaya gideceğiz havaalanına...Hayırlı yolculuklar oğluşum,Evine şimdiden hoşgeldin diyorum belki sonradan yazacak zamanım olmaz...

16 Temmuz 2010 Cuma

Askerimin teskere günü bugün!.....

Bugün son günün kınalı kuzum..
Artık Kınalı kuzum da diyemeyeceğim son gün
Nasıl da bir yılı erittik hayatımızdan.Bugün senin teskere günün.Acısıyla tatlısıyla askerlik bitti artık.
Ama geleceğin günü ve saati devlet gibi saklamanın sırrını bir çözebilsem.
"Ne zaman geleceksin "sorusuna yanıtın hep "belli değil" oldu.
"Belki teskere bırakabilirim,orduda kalabilirim" sözlerin bende inan ki soğuk duş etkisi yaptı.Beklemiyorum dersem yalan olur.
Ben evlatlarımı (belki bencillik ama) hep yanımda istiyorum.
Kimbilir belki yalnız başladığım bu hayatta yalnız kalmaktan korkmamdandır bu düşünce tarzım.
Tabii ki hayat senin,karar verme hakkı da sana ait.Saygıyla karşılıyorum.
Ama benim bildiğim Serkan evinden fazla uzaklaşamaz diye düşünüyorum.
Baban da onu düşünmüş olacak ki .
"serkan bu gece 10 uçağına atlar gelir,yarını beklemez" diyor.
Ben senin neler yapıp neler yapamayacağından emin değilim.
Bekliyorum... Bekliyorum..Bekliyorum...
Belki de ömrüm boyunca bekleyeceğim.
Yeter ki canın sağolsun..
Hasretle öpüyorum seni....

8 Temmuz 2010 Perşembe

Şimdi teskere zamanı

Kaldı bir haftan kınalı kuzum.Ben mektuplarını erken kesmek zorunda kaldım.Malum kardeşin geldi geleli bilgisayarı kimseye kaptırmıyor..
Haklı da....
İş arıyor,uzanıp toplanıyor...İş yok sıkılıyor.
Baban seni bekliyor.Hayatımıza bir yön vermemiz için.Sizler nasıl bir yol takip edeceksiniz her şey muallakta...
Ama önümüzde uzun bir yol olduğu kesin.Hayat vereceğiniz karara göre şekil alacak.
Hayat aslında sizin için şimdi başlayacak.Bir ömür var önünüzde doya doya harcayacağınız.
İnşallah en güzel kararları verip,en mutlu hayatı yaşarsınız.....

11 Haziran 2010 Cuma

Sevgili Oğluşum;
Artık mektuplarını sana teslim ettiğimden bu yana yazacak fazlaca bir şey bulamıyorum desem yeri.
Umutlarım,hayallerim,beklentilerim hepsini biliyorsun.
Kardeşinin o mektupları okuduğundan şüpheliyim doğrusu.
Bugün de öylesine yazmak istedim.Senin aşağı yukarı 40 günün kaldı.Bana sipariş verdiğin panoları zevkle yamaya başladım.
Sen gelene kadar yetiştiremesem de yine de üç tanesini hazırlarım herhalde.
Şu anda baban cumaya gitti,Süha okulda,Esra dışarıda,Atakan da bilimum evraklarını hazırlamakla meşgul.Çok yere iş başvurusu yaptı cevap bekliyor..
Biraz zor ama bazen de şans.
Hayat bizim için neler gösterecek bilmiyorum.
Bizim kurs da haftaya bitiyor.
Seneye evde oturmak istemiştim ama vazgeçtim.Yine haftada bir gün giyim kursuna gitmeyi planlıyorum.
Çocuları yaz spor okullarına kayıt ettireceğim.İkisi de basketbola gidecekler.İnşallah sabahın erken saatinde olur da zorlanmam.
Ayrıca güzel bir plan yapıp hayatımızı düzenlemeliyiz diye düşünüyorum.Çünkü biraz ipin ucu kaçınca sabahın 10'unda kahvaltı yapıyoruz olmuyor....
Benim spor kursum da bitti....Yürümem lazım baban bırakmıyor.
Biliyorsun kendisi yürümeyi sevmediği için yürümüyor ve yürüyeni de hiç çekemiyor.Yani kıskandığından engelliyor.
Sınavını da verdi bitirdi okulu baban.
Üstelik ilginçtir ki uçağı kaçırıvermiş.Başka uçakla yetişmiş Adana'ya oradan da taksiyle Mersine..Yarım saat rötarla sınava yetişmiş.Becermiş ya helal olsun.
Bana akşamdan söylemedi sabah ben sınava yetişeceğim diye.Ben o sabah 4 de kalktım 5 de yattım bir daha.O da 5,5 da fırladı geç kaldım diye....
E çıkacak parası varmış..
Neyse benden şimdilik bu kadar.Özledim seni be kuzum....
ÖPÜYORUM SENİ VE SANA KOLAYLIK DİLİYORUM....
ANNEN............

17 Nisan 2010 Cumartesi

Güzel yavrum,kınalı kuzum;Bugün de sana bir mektup yazmak geldi işimden.Uzun zamandır yazmadığımı farkettim.Demek ki ayrılığa da alışmışız artık.Allah can sağlığı versin yeter ki!...
Senin de kaldı 2,5 ayın.Eğer iznini kullanabilirsen 3 ay yapıyor.
Sana izin verirlerse kardeşini almaya gideceğiz inşallah İzmir'e...
Yemin törenine gidemediğimiz için ,içinin buruk olduğunu biliyorum.Her ne kadar bu jestin ona iyi geleceğini düşünsem de,kalbinin bir tarafaında o kırgınlık hep olacak biliyorum.Nereden biliyorsun deme,biliyorum.
Çünkü o bana çekmiş.Aynı duyguları yaşıyorum onunla.Bunun için zaten onunla anlaşamamamız.Biz aynı kutupuz.O yüzden birbirimizi itiyoruz.
Seninle de zıt kutubuz......
Bu böyle....
Seni de,onu da çok özledim.....
Bu kadar zaman geçti.Artık sona yaklaştık...Sizlere kavuşmayı beklemek bile çok güzel....
Önümüzde güzel bir yaz ve koskoca bir ömür var inşallah....
Görüşmek üzere seni öpüyorum canım yavrum..

28 Şubat 2010 Pazar

Gittin yine!.....Kendime söz vermiştim ağlamayacaktım ve sözümü tuttum.Yavaş yavaş asker annesi olmaya da alıştım artık.Üzüntüler sevinçler yerini asker annesi olmanın gururuna bıraktı...
Şimdi sizleri soranlara "ikisi de asker" diyorum gururla......
Bir de iki ay sonra bir 15 gün izin kullanacağını bilmek rahatlattı biraz da!....
Sen de fazla duygulanmadın bu kez!...
Havaalanından seni uğurlarken ben iki ay sonrasının hesabını yapıyordum.
İki ay ne ki biz altı ayı yedik...
Seni uğurladıktan sonra ne kadar da alışsam , şu şarkıyı gevelemekten kendimi alamadım:
Hani o bırakıp giderken seni,
o öksüz tavrını takmayacaktın..
Alnına koyarken veda buseni
Yüzüme bu türlü bakmayacaktın......
Gelse de en acı sözler dilime,
Uçacak sanırım birkaç kelime
Bir alev halinde düştün elime
Hani ey gözyaşım akmayacaktın....

25 Şubat 2010 Perşembe

Canım oğluşum,ŞU an aynı çatının altına akşamları birkaç saat de olsa birlikte olmanın keyfini çıkartıyorum.İki gün sonra gidiyorsun yine...Beş ay sürecek bir hasretlik dönemi var önümüzde.Değişentek şey bu kez ağlamayacak olmam....
Herşey kabullenmeyle kolaylaşıyor belki de..Zorunlu olduğunu başka çıkış kapısı olmadığını kabullenmek zaman zaman çözümün bir parçası belki de...

22 Şubat 2010 Pazartesi

Neden insan kavuştuğu zaman sanki hiç ayrılmamış gibi oluyor?
Neden çekilen hasret,yürek sızısı ve o koskoca zaman bir anda siliniveriyor?
Sanki seninle dün ayrılıp bugün kavuşmuş gibiyiz oğluşum.Çok şükür seni sağ salim gördüm.Ne kilo almışsın ne de vermişsin.Kişiliğinde bile değişen hiçbir şey olmamış.Seni yine benim oğlum gibi buldum.Hoşgeldin kınalı kuzum hoşgeldin.Evimize neşe getirdin.
Ama dün birden fark ettim ki hala bir yanım eksik........Az kaldı hep birlikte olmaya...
O günler de gelecek inşallah bekliyorum...

17 Şubat 2010 Çarşamba

Oğlum nihayet geliyorsun!..Görevli de olsan,bir haftalık da olsa hasretini hafifleteceğim yüreğimde.Sevincim neşem,yaşam kaynağım,sen geliyorsun.Özledim...Çok özledim..Bana ne istediğimi sordun.Sen gel,sağlıkla gel,gülüşün yeter.....
Mutluyum.Allahıma şükürler olsun ki sizin gibi evlatları nasip etti bana....Hafta sonu görüşebilmek ümidi ile.Yolun açık olsun.Kazasız belasız bir yolculuk diliyorum..

29 Ocak 2010 Cuma

Canım oğluşum seninle her gün telefonda görüşünce yazacak fazla birşey kalmıyor.
Okullar tatil.Kardeşlerin karnelerini aldı.Küçük S....'nın karnesi baştan aşağıya 5.
E.....'da takdirnameyi,5 puanla kaçırdı yazık ki.Söz verdi ikinci dönemde takdir getirecek..Ayrıca şu anda da test çözüyor yıl sonunda gireceği sınava hazırlık olsun diye..
Bana sorarsan küçüücük bir aile olmanın nasıl birşey olduğunu anlamaya çalışıyorum.Kalabalıktık,yoruluyordum ama inan bana çok mutluymuşum meğerse...
Bir koşuştırmaca yaşadım yıllaryılı.Biraz mola verdim.Kendime doping yapıyorum,sizler gelince hayatı daha hızlı yaşayabilmek için.
Özlemim artsa da,şartlamışım kendimi temmuza..
Ama verdiğin o sürpriz haber,beni bir yandan sevindirdi,bir yandan da çok üzdü.
Şubatın 20'sinden sonra eğitime gelecğini,görüşeceğimizi söyledin.Seni görebileceğim için çok mutluyum.
Mutsuzluğuma gelince,o kadar zor alıştım ki,sensiz geçen günlere....
Şimdi bir daha sil baştan yapacağım..Hayatımız önce biraz renklenip sonra da tekrar monotonlaşacak anlaşılan..
Ama ne yapayım ki bugünleri yaşamak zorundayız.Askerlik hayatınızdaki tek engeldi...O engeli de aşmanız gerekiyordu zaten ileriye rahat bakabilmek için.
Kardeşinle de her gün telefonlaşıyoruz.O da orada Ales sınavına hazırlanmayı düşünüyor.
Bu da demek ki hayatı ciddiye almaya başladı..
Sevindim yavrularım.Allah da sizleri hep sevindirsin.Hep hayırlı haberlerinizi alayım İnşallah....
Dayan yavrucuğum şubata ne kaldı...
Hasta olduğunu söyledin dünkü telefonunda..
İnan ki merak etmiyorum desem yeri.Çünkü orada mecburen gidiyorsun doktora.Burada seni hangi kuvvet gönderebilir ki,aklınca ilaç kullanırdın,ya da kendi kendin beklerdin iyileşmek için.
Bugünlük benden de bu kadar hoşçakal canım evladım....
Seni çok seven annen...

9 Ocak 2010 Cumartesi

Canım oğluşum,
Nasılsın?
Bizler iyi olmaya gayret gösteriyoruz.Senin için temmuzu,kardeşin için de Mayısı bekliyoruz.
Su gibi akıp geçen zaman artık geçmiyor.Sanki eğreti yaşıyoruz.En azından ben öyle hissediyorum.
Necip Fazıl ne güzel yazmış:

Ne hasta bekler sabahı,

Ne taze ölüyü mezar,

Ne de şeytan bir günahı,

Seni beklediğim kadar!...


Tabii ki benim sizi beklediğim kadar.O zaman gülüşler anlam kazanacak.O zaman benim bayramım olacak.
Özlemim zaman zaman tiryakinin sigarası gibi vuruyor beynime.
İnan bana siz gittikten sonra hayat öylesine renksiz,öylesine çekilmez ve öylesine sıradan oldu ki,sizler buradayken bunun böyle olacağının farkında bile değilmişim.
Demek ki evlat demek hayat demekmiş.
DAHA NE SÖYLEYEYİM.

15 Aralık 2009 Salı

Canım oğlum,sana epeydir yazamamışım beni affet.Hani arkadaşı R..... vardı ya,annesi de benim arkadaşım olmuştu sizin sayenizde.İşte onu evelki gün kaybettik.Dün de cenazesi kaldırıldı.Dün oradaydım...Çok üzgünüm.Hayatın kime ne sürpriz yapacağı hiç belli olmuyor.
Ama hayat da durmadan devam ediyor...Herkes kaldığı yerden merhaba diyecek tekrar,içide bir sızı olsa bile.Zamanla o ateş de küllenecek.Hiç bir acı sonsuza dek sürmez.......
Acıyı veren rabbim devasını da veriyor.Zaten sonunda dönüş ona değil mi, başımıza gelmemesini istemenin de bir mantığı yok.
O halde Allah sıralı ölüm versin demek en güzeli belki de......
Evim ıssız,evim sessiz,evim neşesiz.Sizin geldiğiniz gün hayat benim için bambaşka güzelleşecek.Şu temmuz bir gelse diyorum.A... da mayıs sonu teskere alacak.
Siz gelince HAYAT BAYRAM OLACAK.......
Öpüyorum canım yavrum sana iyi nöbetler.....

8 Aralık 2009 Salı

Sevgili oğlum;
Kardeşini askere yollamanın hazırlıkları içerisinde,seni fazla ihmal ettim biliyorum.Senin, tüm zorluklardan sonra yerinde rahat olduğunu bildiğim için tedirgin olmuyorum.
Ama kardeşin için endişeliyim.
Henüz yeri ve ne kadar askerlik yapacağı belli olmadı ama gece sabaha kadar rüyamda onunla uğraştım.
Rüyamda onun,Manisa kırkağaca gittiğini söylediler.
Baban ve ben ağlıyorduk.
Baban orada askerlik çok çok zordur....dedi.
Ben de bir ümit belki zorlanmaz dedim ama baban sürekli ağlıyordu.
Küçük S.... ağlıyordu,hepimiz ağlıyorduk rüyamda...
Rabbim güldürür inşallah,Hayırlısı olsun.
Şu an psikolojim tavan yapmış vaziyette....Bu duruma alışmaya çalışıyorum.
Kardeşin yıllarca emek verip uzattığı saçlarını dün asker traşı yaptırıp geldi.Ben bir garip oldum.Sanki yetim çocuklar gibi olmuştu.E... da sarılıp üzüldüğünü belli etti.
A.... da üzülme kökü bende gelince yine uzatırım deyip onu teselli etti.
Sanki devamlı didişen iki kardeş onlar değillerdi.Öyle bir sarıldılar ki,kardeşliğin ne demek olduğunu,her bağdan daha güçlü bir bağ olduğunu anladım.
Ben hiç kardeşimle büyümediğim için bu duygular bana hep yabancı,,,
Ama her şeyi sizde öğreniyorum...
Hep mutlu olun,hep birlikte yaşayın....
Hayatınız boyunca asla biriniz diğerinizi üzmesin ve ezmesin.
Araya yabancı kişiler girip size karışacak, onları hep birlikte kucaklayın,onları da kardeşiniz bilin.
Asla aranızda maddi sorun olmasın.Eğer biriniz diğerinizden ihtiyacını gidermek için bir şey isterse,ihtiyaç giderildikten sonra zamanı gelince aldığınızı eksiksiz geri verin.
Saygı sevgiden önce gelir.Küçükler büyüklerini saysın.Büyükler de aynı saygıyı küçüklere göstersin.
Yarın ben ve babanız çekip gittikten sonra siz birbirinize destek olacaksınız.
Kızım bir tane.Size belki her şeyini anlatamaz..Ama ona arkasında olduğunuzu hissettirin....
Yaz yaz bitmez bu mektup...
Sanki mektup değil vasiyet.Ama olsun,belki yazmaya zaman bulamayabilirim.Şimdiden herşeyi yazmalıyım.
Arkadaşımız ayağı ile gitti hastaneye,bir haftadır yoğun bakımdan çıkamadı.Yarın kime ne olacak hiç kimse bilemez.
Öpüyorum seni kınalı kuzum.Sen en büyük ağabeysin.
Onları önce Allaha,sonra da sana emanet ediyorum....

7 Aralık 2009 Pazartesi

Canım oğlum,bugünlerde bir daha anladım ki alışmak ve kabullenmek arasında dağlar kadar fark varmış.
Geçen hafta sonu iki halan da bizdeydi.Kahvaltı hazırlarken tam sekiz kişilik servis koymuşum.Kardeşin sürekli gidip gelip anne bir tane fazla koymuşsun dese de ben de sürekli saymasını mı unuttuğunu söyledim durdum.
En sonunda
-Kızım halanlar iki kişi,biz altı.....deyip durakladım.
Biz beş kişi kalmıştık uzun zamandır..
Ve yakında dört kişi kalacağız...
Gözlerim doldu yine.
Halan da dedi ki:
İşte annelik bu.Bir türlü yokluğuna alışamıyorsun..
Daha ne söylenir ki bu söz üzerine..
Seni seviyorum,burnumda tütüyorsun minik kuşum....
Allaha emanet ol!...

2 Aralık 2009 Çarşamba

Canım oğlum.....
dünü anlatmak istiyorum sana.Dün sabah dişçiye gittik.Ve ön dişlerimi kesti.Hiçbir acı ve ıstırap duynadan hallettik çok şükür.Zaten çenemin uyuşuluğu tan dört saatte açıldı.Sonrasında bir acı ki anlatmam mümkün değil.Ağrıkesiciler asla fayda etmedi.Öğleden sonra küçükS... okula götürüp kursa gittim.Orada da aynı acı.Akşamı zor ettim.Akşam saat 18 gibi dişçiye gidip geçici dişleri taktırınca yavaş yavaş ızdırabım hafifledi.Ve akşam saat 21 de ben gitmişim.Sanki dünyanın işini ben yapmışım gibi yorgundum..
Ve sabah 4.30 da kalktım kahvaltıyı hazırladım baban ve kardeşin için.
Evet ikinci askerim bugün sınava giriyor...
Dün Tuzla'da sınava girenleri gördük,yollar almıyordu.Ne kadar çok gencimiz var....
Allahım hepsini korusun...Dörderli sıralar halinde bir stadyumun etrafını saracak vaziyette yedeksubay adayı vardı.Bu sadece benim gördüğümdü.
Neyse benim askerim de bugün Küçükyalı'da sınava giriyor.Allah rast getirsin.Hem vatan hem bizim için hayırlısı olsun.
Ayın 10 ya da 12 sinde yolcu......
Ya işte küçük A... da büyüdü de vatan koruyacak..
Zaman su gibi akıp gidiyor..
Yakında ona da mektuplar yazacağım...
Onu da özleyeceğim,özlemime set çekeceğim.
Sen de uzun zamandır aramadın,senden de bir haber alamıyoruz.Bekliyorum sesini de özler oldum artık.
Canlarım sizleri çok seviyorum.....

30 Kasım 2009 Pazartesi

Sensiz ilk bayramımız.....

Canım oğlum,ilk gözağrım sensiz geçen ilk bayramımızdı bu,tatsız tuzsuz geçti gitti.
İlk gün baban ve kardeşin beraber gidip kestiler kurbanımızı,sonrasında,dedenlerde toplandık bütün aile.Herkes vardı sen yoktun.
Boğazıma dizildi kurban eti,ama sana da ayırdım.Ne zaman gelirsen gel senin payın dondurucuda bekliyor.
Ertesi günse eş,dost,ahbap ziyaretimize geldi sağolsunlar.Onları büyük bir keyifle ağırladım.Misafiri seviyorum.Her zaman gelsinler..
Ve bugün son gün.Herkes yarınının hazırlığını yapıyor.Biz de öyle.
Çocuklar banyolarını yapıyorlar sıra ile,çantaları hazırlanacak,ben yarın sabah dişçiye gideceğim.Ön alt dişleri kesip ufaltacak.Şu işi biraz canımı yakmadan yapsa iyi olacak ya,ya o beceremiyor,ya da biz iyi bir doktora düşmedik..
Her halükarda ben suçsuzum....
Sonrasında küçük S...'yı okula yollayıp ben de kursa gideceğim.Akşama da geçici dişleri takar herhalde...Böyle monoton,sıradan bir gün işte.
Yarından sonra da A....'nın valizini hazırlayacağım.Eksiklikleri henüz tamamlayamadım.İnşallah eksiksiz yollayabilirim oğluşumu...
Onu da çok özleyeceğim.Her ne kadar didişsek de,beni her ne kadar en çok üzen o olsa da,yine de en çok güldürebilen o oldu.
Espirileriyle beni her zaman kahkahalara boğmuştu.
Şimdi onun gidişi ile kahkahalarım da öksüz kalacak.
Zaten onun beni üzüşü yalnızca didişmemizden kaynaklanıyor sen de biliyorsun ki,kimseye saygısızlığı olmamıştır,hiçbir kötü alışkanlığı da yoktur.
Derdi sadece benimle.Gitsin bakalım,bensiz kalsın bakalım ne yapacak?
Umarım rahat eder.Umarım büyür de gelir,Umarım hayata bakış açısını değiştirip de gelir.
Üf!...boğazıma yine birşeyler oluyor..
Yine ağlamak istemiyorum.Kardeşini de güle oynaya yollamak istiyorum.O yumruğu boğazımda hissetmek istemiyorum.
Allahım yardım etsin,sizleri bana bağışlasın,siz olmadan nefes bile almak acı veriyor...
Öbür gün sınava girecek.Artık hazır asker.Bakalım o nereye düşecek?
Kısa dönem mi,uzun dönem mi?
Hakkınızda hep hayırlısı olsun inşallah Yavrularım benim.......

27 Kasım 2009 Cuma

Canım oğlum az önce bu mektupları kardeşin E....ile paylaşmaya çalıştım.O da okusun istedim.Başta çok istekliydi ama daha ikinci mektupta gözleri dolmaya başladı ve okumak istemediğini söyledi.
Şu anda yüzünü yıkamaya gitti.Onu üzdüğüm için üzgünüm.Ama demek ki duygularımı yansıtabilmişim.Kızımla herşeyi olduğu gibi bunu da paylaşmak istedim ama o bu hasret yükünü kaldımayı reddetti...
Seni seviyoruz kınalı kuzum...
Canım oğluşum.Bugün sensiz geçen ilk bayramımızın ilk günü.Umarım sensiz geçen son bayramımızdır.
Biraz buruk biraz garip ama gerçek acı maalesef sensiziz.
E... dün seni çok özlediğini söyledi.Çocuklar çok sabırsız oluyor.Ben kendimi temmuza endekslemişim ya artı beklentimin olması da mantıksızlık,çok fazla üzülmüyorum.Allah can sağlığı versin..
Bu yıl koç aldı baban.Tek başına zorlanacaktı ama amcan da aynı yerden koç alınca rahatladım azıcık.Birlikte yardımlaşırlar..
Bu arada A...'nın askerlik hazırlıkları başladı.Sağolasın çok eksiğini sen tamamlayıverdin ama diğer eksiklerini halletmek için zaman kalmadı.Bayram ertesi sınava girecek.Hayırlısı olsun diyorum.Senden alışkın olmanın rahatlığı var.
Ama yine de onun askere bir an evvel gitmesini çok istiyorum.Çünkü bebekliğinden beri beni en çok üzen o oldu.Hatası telafi olmayan şeyler yapmadı ama gerçekten çok üzdü.En azından bizim dışımızda insanların nasıl olduğunu anlamasını ve en azından yatağını düzeltmesini istiyorum..
Ana kucağında terbiye olamadı istediğim gibi belki asker ocağında olur..Asi karakterli,gerçek çok acımasızca ama yine de itiraf etmeliyim ki karakteri bana benzemiş.
Tek farkla ben babaannemi üzerdim ama affetmesi için de bir kedi kadar munis davranır gönlünü alırdım.
Onun farkı kırdığı kalbi zamana bırakması.Yaptıkları affedilmeyecek şeyler değil aslında ama bir kez kırılan kalp zor düzeliyor.
İşte bu yüzden bir an evvel gitmesini istiyorum.Özlemeyecek miyim.Çok derinden duyacağım o özlemi.Üzülmüyor muyum,üzülüyorum.Ama biraz ne derler burnunu sürtmesi lazım tabiri caizse!...
Hayırlı ve mutl bayramlar diliyorum kınalı kuzum..
Hayırlı teskereler!....

22 Kasım 2009 Pazar

Sevgili minik kuşum;
Dün öyle hareketli bir gün yaşadık ki,anlatacaklarım bugün biraz uzun olacak.
Sabah kahvaltıdan sonra yengenlere gittik.Evin tülleri ne zamandır itelediğimiz bir ihtiyaçtı.Baban,halan,yengen ve ben hep birlikte gidip evin tüllerini seçtik.
Sonrasında babanlar amcana araba bakmaya gittiler.
İkindi çayı akşam yemeği derken,halanı almak için Sabiha Gökçene doğru yola koyuldular.
Bu arada haberlerde hep alt yazı geçiyor.Yoğun sis nedeni ile uçaklar Atatürk havaalanına yönlendirildi diye.
Fakat babanlara orada hiç kimse hiçbir bilgi vermemiş.Amcan kavga dövüş öğrenmiş uçağın Atatürk havaalanına ineceğini..Sonrasında saat 20.30 da evde olması gereken halan,tüm badireleri atlatarak saat 01'de evde oldu....
Tabii sabaha kadar amcanlarda hasret sohbete karıştı.Bizler 6 kişinin yoğun sigara dumanı altında bitkin ama mutlu bir şekilde sabahın 5'inde eve geldik.Hala yatmadım yatacağımı da sanmıyorum.Uyku gitti bir kez.
Evde herkes uyuyor.Ben de günlüğümü dolduruyorum.
Senin özledim.Zaman zaman burnumda tütüyorsun .Sevdiğimi söylememe gerek yok,Sen onu biliyorsun.
Bizler hafif panik bir şekilde domuz gribi ne zaman olacağız diye beklerken geçen hafta halan komaya girmiş.Muhtemelen domuz gribi olduğunu söyledi.
Şimdi iyi.
Akşam haberlerinde de H1N1 virüsünün mutasyona uğradığını açıkladı dünya sağlık örgütü.
Yani bu ne demek;virüs daha da ölümcül oldu demek..
Allah korusun ne yapalım eceli gelen gider.
Eceli gelmeyen iyileşip ayağa kalkar.
Çocukların aşı kağıdını "uygun bulmuyorum" seçeneğini işaretleyip yolladım.
Bakalım yine ne palavralara gebe "WHO"
Başbakan olmuyor,milli eğitim bakanı olmuyor,Sağlık bakanının çocukları domuz gribini atlatmış o yüzden gerek yokmuş(inanasım gelmiyor ya!..),
bizim çocuklar olacakmış.
Çok beklersiniz.......
Hadi öptüm oğluşum...
İyi sabahlar...

18 Kasım 2009 Çarşamba

Canım oğlum,sensiz sabahlara uyanmak ne kadar zor olsa da,yokluğuna yavaş yavaş alışıyoruz.Zaten başka çaremiz de yok.
Havaalanna iner inmez bizi aradın ya sağ salim vardığına çok memnun oldum.Sonra da askerlik hizmetini tamamlayacağın yere seni götürmek için araç beklediğini söyledin.
Sonra iki gün haber alamadık senden.
Konya'da ne rahattım ben.Her gün aryordun.Evde olan biten her şeyden haberin vardı.
Burası ülkeler arası da olunca,telefonu idareli kullanmaya başladın.
Zannediyorum burada sınırlı telefonlaşacağız seninle.
Olsun canın sağ olsun da varsın görüşemeyelim.
Bizde hayat devam ediyor.
Küçük S....yine rahatsız.Soğuk algınlığı.Hemen ciğerlerine inmeden Dr.a götürdüm.Hafif bir şurupla atlatacak inşallah ama üç gün de istirahat verdi.Bu defa da çocuk okuldan soğuyor.
Bugün de evde..
Ben,baban ve A.....dişlerimizi yaptırıyoruz.En vahimi benimkisi.
Geçen hafta üst dişleri kesti.Geçici taktı.
Bugün de alt dişleri kesecek ama geçicileri akşama takacak ya o sızıya nasıl dayanacağım bilmiyorum.
Sonucunda gülerken inci gibi olacaklar ya,o yüzden dayanıyorum.Çıtçıtlı diş yapacakmış.Bakalım bir de bunu deneyelim.
Bizden bugünlük bu kadar.
Öpüyorum seni.......